آغوزبازی: یکی از بازیهای محلی در آستانه فراموشی گیلان

آغوزبازی یکی از بازیهای محلی مشهور استان گیلان است که در جای جای این استان انجام می‌شده است. در سالهای نه چندان دور، سالهایی که هنوز کودکان و نوجوانان به این شکل پابند تلویزیون، پلی‌استیشن، تبلت و… نشده بودند، بیشتر وقتشان صرف دویدن و بازی در کوچه و حیاط خانه‌ها می‌گذشت. آغوزبازی، بازی محبوب کودکان بود و معمولا در ماههای برداشت محصول گردو (شهریور و مهر) انجام می‌شد. بازی آن از هیجان و حساسیت بالایی برخوردار بود، به‌طوری‌که بچه‌ها هنگام بازی سر وصدای زیادی به‌راه می‌انداختند.

روش انجام آغوزبازی

تعداد بازیکنان درآغوزبازی معمولا از 10 نفر تجاوز نمی‌کند. برای شروع بازی، ابتدا شیر یا خط می‌اندازند، سپس نقطه، معین را مشخص کرده و پس از آن هر کدام از شرکت‌کنندگان برای خود یک عدد گردوی بسیار بزرگ به نام تیره انتخاب می‌کردند، در ادامه آغوزبازی نفرات هرکدام چند عدد گردو به صورت خطی در کنار هم می‌چیدند و یک نفر به عنوان سرگروه،گردوهای تیره اعضا را داخل دو مشت گرفته و مشت خود را می‌چرخاند و سپس به جلو پرتاب می‌کرد، هر گردوی تیره‌ای که جلوتر از همه قرار می‌گرفت به این معنی بود که صاحب آن گردوی تیره، استاد است و به آن پیشم می‌گفتند و به ترتیب گردوی هر کدام از شرکت‌کنندگان به گردوهای هدف نزدیکتر باشد درجات زیر را می‌گیرد.
نیشم اول، نیشم دوم، نیشم سوم و …

انواع مختلف آغوزبازی

یه پا: بازیکنان هر کدام تعدادی گردو (بسته به توافق بینشان) به ترتیب در یک صف می‌کارند و در فاصله معین ایستاده و با تیره به سوی گردو نشانه می‌روند، باید تیره آنچنان بر سر گردوها بخورد که یکی از گردوها حداقل به اندازه یک پا ( از پنجه تا پاشنه) از صف گردوها دور شود.
دیوار زنی: در این نوع آغوزبازی بازیکنان در فاصله معین می‌ایستند و هریک گردوی خود را به دیوار می‌کوبند. اگر فاصله گردوی دومی با اولی به اندازه یک وجب باشد دومی برنده است و در نتیجه یا گردو می‌گیرد یا کولی می‌خورد.

متن دیدگاه‌ها

یک نظر ارسال کنید